تبليغاتX
خیالهای رنگی
خیالهای رنگی
نشریه دیواری فرهنگی هنری
   پاییز


                                                    باران               

 باران

 شیشه را محکم تر بکوب

بگذار عشق بازی شیشه،با هوسهای تگرگ را ببینم

کوچه ها تنگ

درختها بی برگ

باران در کوچه ها می دود

وتن خشک دیوارهارا می کند

گاهی دستمال برگ را قاطی دماغش

گاهی هم.....

توکفشهایت را نگاه نکن

بگذار پاهایت خوش باشند

وباران را متهم نکنند

اصلا بگذار خدا حرف بزند

برایمان بگوید که چقدر پاییز را دوست دارد

وبادکنک های رنگی را

بگذار خدا بگوید از بوی گل سرخ متنفر است

وقاصدک هارابرلب پاییز ترجیح می دهد.

بگذار که خدا بگوید که سیگار برگ می کشد

تا با بوی دهانش پاییز زنده شود.

آن وقت شاید نطفه های برگ در دل خدا

تبدیل به کودکی شود.

به مدرسه برود

وبا مداد پاییزیش بزرگ بنویسد

                                             خدا ...

 

                                                              ساناز حیدری وارسته

                                                            عضو مرکز شماره 3 همدان




نوشته شده در تاريخ یکشنبه دوازدهم مهر 1388 توسط لیلا رسولی

                                           کوچ پرستوها

 می خواهم سفرکنم ،سفر به آسمانی ترین منطقه ی زمین ،سفر تابی کران ها ،به مناطقی

که بوی بهشت می دهد آه ای آلاله  ها با من همسفر شوید . بیاییدکه آن جا بوی خدا می

 دهد. پرنده ها درآسمان پرواز می کردند گویی میخواهند که با من به سرزمین عشق سفر

کنند .ای کاش پروبال داشتم تا زودتر به آن جا  می رسیدم وبوسه به خاک پاک وجای پای 

شهیدان بزنم توی این فکر بودم که ناگاه خود را پرنده ای دیدم با پروبالی که داشتم آن قدر بال

 زدم که زودتر از پرنده های دیگر خودم را به وادی مقدس عشق برسانم.

 ازدور صدای توپ وتانک واسلحه می آمد. بوی دودتمام جبهه راپر کرده بود.به آن جا که

رسیدیم ،عاشقانیرا دیدم که دلسوزانه با دشمن می جنگیدند عده ای نقش برزمین شده بودند

 وخون سرخشان ،زمین خاکی را قرمز رنگ کرده بود. آن جا نوجوانی  کم سن سال را دیدم که

 برای سربازان آب می برد.به یادابوالفضل العباس  افتادم که ایشان هم درصحرای کربلا سقای

 امام حسین (ع)ویارانشان بودند که دریک چشم به هم زدن دیدم تیری بر قلب پاکش

نشست . پروبال زدم ودر کنارش نشستم . چشمان خسته اش هنوز باز بود.

تشنه اش بود اما آب در دست داشت . سلام برحسین گفت وچشمانش رابست من خودم

دیدم که فرشتگان اورا به آسمان بالا بردند که یک دفعه سربازی جلویم آمد وکاغذی در دست

داشت . به من گفت : "پرنده این نامه رابا خود ببروآن را به خانواده ام بده "پر وبال زدم واز آنجا

 دور شدم تا اینکه به خانه آن سرباز رسیدم ونامه را به خانواده اش دادم .متن نامه این بود :

"درمیان تمام بزرگراهها ی  جهان تنها یک جاده گمنام وجود دارد نام این جاده

،سیدالشهداءاست جاده ای که با پر کردن دهان هوررا به مجنون رساند واورا سر عقل آورد.

دردل این جاده راز هایی نهفته که آن را متبرک میکند .سراسر دوران دفاع مقدس مملو از

 خاطرات تلخ وشیرین است . درجبهه ها مولا مهدی (ع)علمدار است از خداوند سبحان می

خواهم که خندان وشاد وارد قبر شوم.از شما خانواده ی عزیزم می خواهم که هیچ وقت از

خاندان عصمت وطهارت کناره نگیریدوهمیشه امر به معروف ونهی از منکر را پیشه راه خود

کنیدونماز وروزه را هیچ وقت ترک نکنید".

 

 شهید محمد رضا حقیقی

پیکر پاک شهید در بهمن ماه 1364 سه روز پس از شهادتش در سرد خانه ی آبادان بود وروز

22بهمن به اهواز منتقل شد . پیکر پاک ومطهر آن شهید بزرگوار بعداز چندثانیه پس از قرار

گرفتن درقبردرحالی که لبخند می زد به خاک سپرده شد.

 

                                                                نام ونام خانوادگی :   فائزه بیابادی

                                                               سن :12 ساله

                                                               موضوع : دفاع مقدس

                                                               مرکز : شماره 3 همدان

 

 




نوشته شده در تاريخ یکشنبه دوازدهم مهر 1388 توسط لیلا رسولی
  


رحلت امام خمینی (ره)، وصال یار، فراق یاران

 

 اينك در آستـانه نيمه خـرداد سـال 1368 خـود را آماده ملاقات عزيزى مى كرد كه

تمام عمرش را براى جلب رضاى او صرف كرده بـود و قامتش جز در بـرابـر او ، در

مـقابل هيچ قدرتى خـم نشده ، و چشـمانش جز براى او گريه نكرده بـود. سروده

هاى عارفانه اش همه حاكى از درد فـراق و بيان عطـش لحظه وصال محبوب بـود. و

اينك ايـن لحظه شكـوهمنـد بـراى او ، و جانــكاه و تحمل ناپذير بـراى پيروانـش ، فـرا

مـى رسيد. او خـود در وصيتنامه اش نـوشـته است : با دلى آرام و قلبـى مطمئن و

روحى شاد و ضميرى اميدوار به فضل خدا از خدمت خـواهران و برادران مرخص و به

سـوى جايگاه ابــدى سفر مى كنـم و به دعاى خير شما احتياج مبرم دارم و از خداى

 رحمن و رحيـم مى خـواهـم كه عذرم را در كوتاهى خدمت و قصـور و تقصير بپذيـرد و

 از مـلت امـيدوارم كه عذرم را در كـوتاهى ها و قصـور و تقصيـرها بـپذيـرنـد و بـا

قــدرت و تصميـم و اراده بــه پيش بروند.


ساعت 20 / 22 بعداز ظهر روز شنبه سيزدهـم خـرداد ماه سـال 1368 لحظه وصال

بـود. قــلبـى از كار ايستـاد كه ميليـونها قلــب را بـه نور خدا و معنـويت احـيا كرده

بـود. بــه وسيله دوربين مخفـى اى كه تـوسط دوستان امــام در بيمارستان نصب

شده بـود روزهاى بيمارى و جريان عمل و لحظه لقاى حق ضبط شده است. وقتى

كه گوشه هايـى از حالات معنوى و آرامـش امام در ايـن ايـام از تلويزيون پخـش شـد

غوغايى در دلها بر افكند كه وصف آن جــز با بودن در آن فضا ممكـن نيست.

                                                                                                         مهتاب سلیمی عضو مرکز شماره ۳ همدان

غزلی از امام خمینی (ره)

من بخال لبت ایدوست گرفتار شدم              چشم بیمار ترا دیدم وبیمار شدم

فارغ از خود شدم و کوس انا الحق بزدم        همچو منصور خریدار سردار شدم

غم دلدار فکنده است بجانم شرری            که بجان آمدم و شهره بازار شدم

در میخانه گشائید برویم شب و روز           که من از مسجد و از مدرسه بیزار شدم

جامه زهد و ریا کندم و بر تن کردم           خرقه پیر خراباتی و هشیار شدم

واعظ شهر که از پند خود آزارم داد           از دم رند می آلوده مدد کار شدم

بگذارید که از میکده یادی بکنم              من که با دست بت میکده بیدار شدم

                                                                                                        معصومه زارعی عضو مرکز شماره ۳ همدان  

 




نوشته شده در تاريخ سه شنبه دوازدهم خرداد 1388 توسط لیلا رسولی
  


"فتح خرمشهر فتح خاك نيست، فتح ارزشهاي اسلامي است.

 خرمشهر شهر لاله هاي خونين است. خرمشهر را خدا آزاد كرد."

 

از بيانات رهبر کبير انقلاب اسلامی، امام خمينی (قدس سره)

 

در خيال خرمشهر که کنار کارون آرام نشسته بود، هيچ صداي خمپاره ای نبود.

نخلستان هايش صدای چرخ های تانک را تا آن روز نشنيده بود، تا شهريور ماه 59 که

 خرمشهر، خونين شهر شد. پس از گذشت روزهای تاريک و پر دود اسارت، در سوم

 خرداد 1361 ر از اشغال درآمد. خرمشهر نخل های سوخته، نخل های بی سر....  

فتح خرمشهر (سوم خرداد 1361) در تاريخ جنگ ايران و عراق از اهميت ويژه‌اي

برخوردار است. خبر آزادي خرمشهر آن چنان شگفت‌آور بود كه در سراسر ميهن

اسلامي ما مردم را به وجد آورد. با اعلام خبر فتح خرمشهر مردم ايران بسان

خانواده‌اي بزرگ كه فرزند از دست رفته خود را باز يافته است اشكهاي شادي و

شعف خود را نثار روح شهداي حماسه‌آفرين صحنه‌هاي شورانگيز اين نبرد كردند. براي

 پي بردن به عظمت اين نبرد حماسي كافي است بدانيم كه نيروهاي  متجاوز عراق

پيش از نبرد سرنوشت ساز رزمندگان ما براي آزادي خرمشهر در اطلاعيه‌اي به

نيروهاي خود دستور داده بودند كه دفاع از خرمشهر را به منزله دفاع از بصره، بغداد و

تمام شهرهاي عراق محسوب دارند.

اگر امروز در هر شهر و روستا به گلزار شهيدان گذر كنيم و تاريخ نقش بسته بر

 سنگرها را مرور كنيم، خواهيم ديد كه مجموعه شهيدان سوم خرداد 1360 الگويي

كوچك از ملت مقاوم ايران است كه چونان سپهري  پر ستاره مي درخشد. شاديهاي

به ياد ماندني خودجوش و سراسري پس از آزادسازي خرمشهر نيز برگ  ديگري از اين

 حماسه ملي بود و نشان داد كه مردم سراسر اقطار و بلاد ايران اعم از آن كه هرگز

 خرمشهر را به چشم ديده باشند يا نه چگونه از شنيدن خبر اين پيروزي ساعتها به

 دست افشاني و پايكوبي پرداختند وهزيمت دشمن اشغالگر را از خاك ميهن جشن

گرفتند.

سوم خرداد يك حماسه ملي است؛ اگر حضور ملت در صحنه جبهه هاي دفاع نبود، نه

 حماسه آن پيروزي  تحقق مي يافت و نه حماسه حضور مردم در جشن پس از

پيروزي. لذا به حق مي توان گفت پاسداشت فتح خرمشهر در گرو پاسداشت حضور

 مردمي در همه صحنه هاست.

 

 




نوشته شده در تاريخ یکشنبه سوم خرداد 1388 توسط لیلا رسولی
  


 

السلام علیک یا فاطمه الزهرا

 

 

ای مضمون آب وآینه ،

            ای نجابت سبز،

                     ای رایحه  صبح ،

خورشید رو به تو نماز می گذارد

          ومهتاب بر بوریای ساده تو به تمنا می نشیند.

                    ای بلندای قامت سپیده !

                           ای مفهوم سبز ولایت !

                                        ای زهره !

                                                     ای زهرا!

   ای صداقت محمد

                  ای زبان علی

                            ای اسطوره مهر

 

سلام بر صورت نیلی

               سلام بر پهلوی شکسته

                      وسلام بر خسوف غمگینانه تو !

 

نام : فاطمه (س)

لقب : زهرا

کنیه : ام ابیها

نام پدر :  حضرت  محمد (ص)

نام مادر : خدیجه کبری (س)

نام همسر: علی بن ابیطالب (ع)

لقب : زهرا،صديقه،طاهره،راضيه،مرضيه،مباركه،بتول ( لقب زهرا از شهرت بيشترى برخوردار است. )

محل ولادت : مکه خانه خدیجه

مدت عمر : 18 سال

تاریخ شهادت : 3 جمادی الثانی سال 11 هجری

علت شهادت : صدمات وارده

نام قاتل : ثانی

محل دفن : مدینه طیبه

 




نوشته شده در تاريخ یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388 توسط لیلا رسولی
  


بسم الله الرحمن الرحیم

هفت سین سلام سفره هفت سین

سلام قولا من رب رحیم                              سوره یس آیه ۵۸

سلام علی نوح فی العالمین                       سوره صافات آیه ۷۹

سلام علی ابراهیم                                   سوره صافات آیه ۱۰۹

سلام علی موسی و هارون                       سوره صافات آیه ۱۲۰

سلام علی آل یاسین                               سوره صافات آیه ۱۳۰

سلام علی المرسلین                               سوره صافات آیه ۱۸۱

سلام هی حتی مطلع الفجر                      سوره قدر آیه ۵

 

خدایا!

 به هنرمندان ما بیاموز که در کار مقدس خلق به تمجید خلق نیندیشند و محراب قدسی آفرینش را به نام و نان و ریا نیالایند . 




نوشته شده در تاريخ چهارشنبه نوزدهم فروردین 1388 توسط لیلا رسولی
  


                                                         

 

 

                          خیالهای رنگی

 

 

   همیشه خوابهای من                                          بهار آرزوی من

   پر از گل و فرشته بود.                                     یک آسمان پرنده داشت  .

   در آرزوی من کسی                                         تمام شاخه های آن

   بهار را نوشته بود .                                         شکوفه های خنده داشت .

 

 

   برای من قشنگ بود                                        هزار پا برای من

   صدای بلبل و کلاغ                                         قشنگ بود و دیدنی

   سرود ناتمام رود                                            و شعرهای زنجره

   نگاه یاکریم و زاغ.                                         نوشتنی ، شنیدنی

 

 

    تفاوتی نداشتند                                               هنوز خوابهای من

    درختها و سنگها .                                          پر از فرشته و گل است .

    سیاه ها ، سفید ها                                           خیالهای رنگی ام

    تمام شکل و رنگها .                                       پر از کلاغ و بلبل است .

 

 

 

 

 

 

 

السلام علیک یا ابا عبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک علیک منی سلام الله ابدا ما بقیت و بقی الیل و النهار

 

 

 حسین جان ! ای کسی که سرافراز و استوار بر فراز عرش ایستاده ای   و ملائک مقرب ، تو را چون نگین انگشتری در میان گرفته اند و عاشقانه می پرستند و با تحسین می نگرند و بر گرد جایگاه رفیع تو در طوافی جاودانه اند ، سلام بر تو ، ای که آسمانها و زمینها تا قیام قیامت و تا همه وقت  به تو می نازند و افتخار می کنند و خون تو و اعجاز قهرمانانه ای تو در اظهار عشقی خالصانه و جانانه به حق و حقیقت ، و تقدیم پیشکشی درخور به پیشگاه دوست می ستایند و مایه شرف و آبروخویش می دانند

سلام بر تو ! ای آنکه با پایمردی بی همانندت در دفاع از حریم امانت خدا :  ((آزادگی )) یک سر و گردن از تمامی آفرینش بلندتر بر آمدی و سرور و سالار جوانان اهل بهشت شدی و زینت آسمانها و زمینها لقب گرفتی.

 

سلام بر تو یا حسین

 

 

هنوز گلوله ای شلیک نکرده بود

                                        کودک چشمانش را بست تا ده شمرد  ناگاه ...

این گلوله های خون گرم

                                       هر روز خجالت می کشند

                                                                       آدم می کشند

                                                                                           عشق...

در این روزهای تبدار بی حوصله تنها آرزویمان

                                                  دیدن ابرهای قرمز

                                                                   اما آن هم از ما دریغ می کنند

پشت پنجره خفاشها

                               نقشهایشان بوی خون می دهد

کودکی که قصه سنگ را حفظ شده

                                          مادری که خوابهای سنگیش را قاب  می گیرد

                                                                                           شاید ...

اینجا پنجره ها هم فریاد می کشند

                                        سنگها اشک می ریزند

                                                                   قلبها خود را باخته اند

در این بازی گرگم به هوا همیشه آنها گرگ می شوند

                                                                  من و مادر ... 

 

کاش این سه نقطه که همیشه جور نا گفتنیهایمان را می کشند

 

                                        روزی جور دلتنگی ها ی مادری را هم بکشد

                                                                             روزی جور جنگ را

                                                                                        و روزی ...

           شعری از ساناز حیدری

                   

 

                                        




نوشته شده در تاريخ پنجشنبه بیست و ششم دی 1387 توسط لیلا رسولی
   درباره وبلاگ

   آرشيو مطالب

   آخرين مطالب

   پيوند ها


انواع کد های جدید جاوا تغییر شکل موس